Een meesterlijke vakantie
Leestijd: 2 min.

Een meesterlijke vakantie

Thomas gaat drie weken naar Brazilië

Thomas Voorn is Pabo-student en meester van groep 7 op een basisschool in Arnhem. Hij liep er eerst stage, en kreeg daarna een baan aangeboden. Na zijn eerste maand werken als meester in plaats van stagiair, gaat hij op vakantie.

Het was bijna onmogelijk om niet aan de kinderen te verklappen dat ik hun meester zou worden. Ik mocht nog niet vertellen dat ik na mijn stage zou blijven. Toen het hoge woord eruit was, waren ze in extase, een geweldig moment. Het was een leuke eerste maand, met veel uitdagingen en nieuwe leermomenten. Het is ook een drukke maand geweest. Gelukkig verdienen ook meesters en juffen zo nu en dan vakantie. ‘Maar leerkrachten hebben toch al héél vaak vakantie?!’, is de algemene gedachte van NO’ers (Niet Onderwijzers). Dit valt in de praktijk helaas behoorlijk tegen. In mijn geval is het wel heel bijzonder geregeld: midden in het schooljaar heeft deze meester drie weken de zon in Brazilië opgezocht. Deze trip was al gepland en geboekt nog voordat mij een baan werd aangeboden. Er zat dus niks anders op dan een paar weken naar Brazilië te gaan. Vreselijk!

geen krijthanden

In Brazilië geniet ik van verse kokosnoten, witte stranden, blauwe zeeën en de eeuwig warme zon. Het is heerlijk om even geen toetsen na te kijken, geen lessen voor te bereiden en niet te vergaderen. Wat is het gek om ’s avonds zonder krijthanden naar bed te gaan. Om niet wakker te schrikken van een vergeten dictee en om even geen oudergesprekken te hebben. Ik spring salto’s op het strand, duik in de warme zee en lig languit in het zand. Mijn geluk kan niet op in dit land van muziek, dans en kleur.

er ontbreekt iets…

Het land van de Samba en Capoeira. Van de Caipirinha’s en Bossa Nova. São Salvador da Bahia is een prachtige, kleurrijke stad met een rijke geschiedenis. En de stranden die ik bezoek lijken stuk voor stuk direct uit een Bounty-reclame te komen. Maar, na de zoveelste kokosnoot en duik in de zee, merk ik toch dat zelfs in dit paradijs iets ontbreekt… Diep van binnen denk ik terug aan mijn leerlingen en ben ik blij als ik straks weer gewoon voor de klas sta.